невика - БЕЗ ЦЯБЕ

Гэта лета кранае за плечы а я не магу

Я помню апошні вечар, хапалі наляту

Пялёсткі ў свае кішэні на роверы з табой

Ты мой, ты мой быў

А цяпер глядзіш у зусім чужыя вочы

Не знойдзеш мяне ты ў іх, калі захочаш

Я цябе ўратую, але не ведаю, дзе ты

Цяпер дзе ты


[Прыспеў]

Я без цябе смалю

Як быццам жыццё - запасное

Так яе люблю

Сваю гэту параною

І цябе забыць, ага, зусім

Зусім няма настрою

Так чакаю цябе, але дзверы на заслоне
Начаплю сёння лепшыя пацеркі

Пайду гуляць

На вуліцах мінска пад ліхтарамі буду ззяць

І самая лепшая кава не дазволіць спаць, не спаць, не спаць

Я такія выслоўі прыгожыя чула ў кіно

І мне тое ж самае ты шаптаў толькі даўно

Як жа не вясціся мне на такіх шпакоў як ты?

Але адкажы, чаму
Я цябе чакала ў нашым месцы, дзе даўно

Кахання месяц плаўна ў поўню перайшоў

І мне здавалася, што гэта назаўжды

Сапраўдны ты...

Без цябе шпацыраваць нязвычна

І засталіся са мной дрэнныя звычкі

Што дакладна мяне згубяць

Ці знарок звядуць с табой

Звядуць з табой
Я без цябе смалю

Як быццам жыццё - запасное

Так яе люблю

Сваю гэту параною

І цябе забыць, ага, зусім

Зусім няма настрою

Так чакаю цябе, але дзверы на заслоне

Я без цябе смалю

Як быццам жыццё - запасное

Так яе люблю

Сваю гэту параною

І цябе забыць, ага, зусім

Зусім няма настрою

Так чакаю цябе, але дзверы на заслоне